Gel... Korkuyorum... Nefes alamıyorum. Eğer hala dudaklarında ismim varsa gel... Sıcaklığın olmadan tutunamıyorum Hatanın üstüne hata ekleyerek yaşıyoruz. Bile bile kaçırdık belki de o treni. Beklemek için çok geç vazgeçmek içinse çok erken. Bir ömre bedelse bile geç kalınmış bir mutluluktan vazgeçmiyorum. Verilen sözler unutulmamalı ben unutmadım...Gözyaşlarımın acı akibeti yüreğimde hissederken saat 00.00i gösteriyor ve genin siyahı zifirlenmeye yüz tutma sahnesinde ecelim kurduğum ve kuracağım her bir kelime sana yalnızca sana yazılıyor.Geçmişimize bakıyorum da ne sancılıymış ne de kanamaklı.... Mutluymuşuz ve bir o kadar da umutlu... Hani gelsen yuvamıza bıraksan dip notlarını tekrar bana... Hani sana demiştim ya sana "intiharın eşiğinde olan sözlerim mimlenmişcesine dudaklarından süzülecek olan tek bir kelimeye bakıyor" diye "Gidiyorum" dedin ve sevdiğim olan sen benim ecelim oldun. hepsi birer yalan herseyin yalan olduğu gibi…biteceğini bile bile bir sevdaya başlamak nasıl bir şey bu kadar garip ve bu kadar gözü kör başka hangi duyguya teslim olur ki insan..bir gün yeniden varolmak için döneceğim sevdama sende yeniden varolduğum gibi sende hayat bulduğum gibi sende kendimi bulduğum gibi…ve sevgili bir gün döneceğim sana yasayamadığım hüznü yasayamadığım sevişmeleri yaşayamadığım sevdamı yasamak için….ve o gün sıyrıl gel benim için hep yanımda kalmak için hüznü sevdayı paylaşmak için..işte o gün ben yeniden ben olacağım ve seni yaşatmadığım kadar yaşatacağım bedenimde yüreğimde…söyleyecek söz kalmadı beklenen gel artık…Bir hayatı kaybetmek bir elin sıcaklığını kaybetmekle eş değerse işte bu ''AŞK''tır. Böyle bir eli kaybetmek ölmeden ölmektir. Ruhunu o sıcaklığa terk edersin o el senden uzaklaşırken. Ruhsuz bir beden ölmekten beterdir... Sessiz çığlıklarımda ki acı yanımı bir duysan kanayan yanımı bırakır çığlıklarımdan oluşan boğaz yırtılmasıyla ilgilenirsin. Hatırlayamadığım o kadar çok gece var ki gidişinin ardından ağlayıp karalar bağladığım. Hani her bir göz yaşımı tek tek saymaya kalksam ömrümden ömür geçer. Kırılganlığı savurganlığımı kalp ağrılarımı ve kanayan yanlarımı bir kenara koydum diyelim hadi peki ya ihanetin bedeli... Onu nereye koyacağım ki ey sevgili... Aldatmıştın unuttun mu? bir zamanlar beni... Oysa ki kaçamak yorgun bakışlar emanet ederken gözlerimin derinliklerine beni sevdiğini sanırdım. Aslında biraz da ben aptaldım. Sorgusuz sualsiz sana bağlandım ve o sahte sözlerine nasıl oldu da inandım. Ben günah işlemedim sadece seni sevdim... Bu ihanetini hele hiç mi hiç hak etmedim. İhanetinle beyaz sabahlarıma geceyi kattın karalar çalarak....İsyan bayraklarını çektim seni bekliyorum sevgilim. Yolun sonunda uçurum var ve bir de bir zamanlar uçurumlara savurduğun sefil yüreğim... Şimdi gönül gözünü aç ve beni iyi dinle sevgilim; Çekil artık yolumdan vazgeç önüme devamlı gitmemen için tabular koymaktan.. Ben ihanet ederken hesap sordum mu giderken engel oldum mu ben sana... Peki ya şimdi senin bu yaptığın ne öylesyse.... Artık seni ne ben ne de ihanetinle sefilleşen yüreğim istiyor.Yeter ne olursun bırak şimdi beni de bulayım kaybolmuşta ki benliğimi...Büyüttü senin aşkının acısı bena... bu kadar güveniyorken sana sırtımdan vurman bidaha kimseye güvenemememe neden oldu! Şimdi daha bi dirençliyim acıya... Gamsız diyorlar artık bana ağlamıyorum gözlerinin önünde gözyaşı akıtmıyorum diye... bilmiyorlar anlamıyorlar... anlamıyacaklarda... ben yoruldum utandım artık senin iki kuruşluk aşkın için milletin bana acımasından... benim ağrımda acımda İÇİMDE bundan böle... hep derler ya insan umutlarıyla yaşar diye. öyleymiş. umutsuz ne yapacağını bilemeden dönüp dolaşırmış. bende dolaşıyordum. çok ta dolaştım yaa. ama seni tanıyana dek.şimdi umutlarım var içimde. sana dair içinde sen olan hayallerim var. yaşamak için en büyük sebebim bu. yaşayacağım ki bekleyeceğim ki hayallerim gerçek olsun. umut edeceğim ki hayallerimde sen olasın.sevgilim umutlar tek başına olmazmış. içinde acabalar olurmuş. bunu yeni öğrendim. benim de acabalarım var. acaba sende bırakıp gider misin. acaba sende seviyorum deyip beni kandırır mısın. yine yalnız kalır mıyım. umutsuz kalır mıyım. belki de hayal bile kuramam artık. kimseye güvenemem. canım diyemem. söylesene aşkım acaba sende mi?belki de çok karamsarım. belki de hiç yaşamadığım mutlulukları yaşatacaksın bana. kimsenin vermediği değeri vereceksin. benden bile çok seveceksin beni. belki de canından öte olacağım. kim bilir belki de...Üstüme geliyorlar... 'Savaşsana aşkın için hakkını savunsana ezdirmesene kendini' diyorlar! Bilmiyorlar ki zamanında uğruna verdiğim savaşları ve de bilmiyorlar üstüme çöken amansız yorgunluğumu...! Ben artık kendimi tarif etmeye bile üşenir oldum içimde çabadan eser yok!İnsanlar konuşuyor konuşuyor konuşuyor... Bense acı bir ifadeyle bakıp yüzlerine kaldığım yerden devam ediyorum suskunluğuma... Biliyorum çünkü bir kere konuşursam 'onsuz' katettiğim tüm yollar başa dönücek...' Sabır Allah'ım' diyorum ve üstüme düşen acıları yükleniyorum son cesaretimle!Şimdi bir damla gözyasiyim gözlerinin derinliklerinde.İstersen birak yanaklarindan süzülüp dudaklarinin arasina dolayim istersen dökülüp yerlereparcalara bölünüp topraklara karisayim.Yoklugunda nasil ki hüzünler dolarken her gece yüregime nasil ki yoklugunla her gece yaslar sirdasim olurken nasil ki yoklugunla yaslar yanaklarimdan süzülüp dudaklarimin arasinda ölürken ben yavas yavas eriyip yudum yudum tükenirken ne yikilmalarima nede gözyaslarima dur diyemedim.. Ne yoklugunla aglamayi ben sectim ne seni özlemeyi ben sectim nede seni sevmeyi ben sectim..Ayrilik siirleri ölüm siirleri yazarken hayata nefretle bakip kin kusarken simdi sevda sözleri yazan yüregime dur diyemiyorum..Yoklugun yüregime prangalar vururken göremeyecegim gözlerinidokunamayacagim saclarini erisemeyecegim seni yüregimin en güzel yerine koydum..İstersen cikip git yüregimden istersen bendeki seniistersen bendeki benide alip git..Kendime bile söylemekten korktugum seni ne kadar cok sevdigim sözcükleride alip git.. Ağladım ruhumun huzurunu kaybettiği o İsli kentin soğuk sokaklarında Kırılgan baharlardaymışım gibi üşüyen ellerimi soktum cebimeVe sevgimi bir koyun gibi güden o sancılı bakışı ile içimi delen Acı çobanının yanında buldum Duruldum…beni vurdu vuruldum bir ceylan gibi düşerken çimenlerin hüznü ile buluştumKöstek saati ile geçmişe zincirlerken umutlarımı saatler kırılgandı yarına Hıçkırıklarımı saydım sabahlara dek tam gidişinin saatine denk geldi durdumDurmalıydım yarın gene en başından ağlamalıydım ve bir hıçkırık daha eklemeliydimYarına… Yıkılmışlığıma inat yeniden doğrulurken hayata tutunacak bir dal gibi geldin. Oysa ne zor yaşanmışlıklar vardı hayatımda. Ne çok ayrılıklar. Ne çok terk edilişler...Bir umut oldun yeşerdin kıraç toprağımda. Mucize gibiydin...Her baktığımda şükrettiğim... Tüm somurtkanlığımın önüne geçip en içten tebessüm oldun hayatımda.Hırçınlığım yıldırmadı seni. Sımsıkı sarıldın bana. Ben estikçe sen devrilmedin yanımda. Gözümü her açtığımda gözlerindeydim.Bir sen gördün beni. Bir sen tanıdın içimdeki beni.Bu güne kadar seni görmediğim bir gün olmamıştı... Her gördüğüm an daha çok özlüyordum seni... her gördüğümde içime biraz daha işliyordun... sensiz nefes alamayacağımı düşünüyordum... görüşemediğimiz iş saatlerimizde sesinle avunuyordum.. sesinle dolduruyordum içimde ki boşluğunu... sesin kulağımda varlığın içimdeydi...Bir günü bir güne ekliyordum... Aşka aşık olmaktan vazgeçmiş direkt sana aşık olmuştum... seni bir bütün olarak sevmeyi öğrenmiştim... içimde ki senden farklı yönlerini gördüğümde şaşırıyor ama hiçbir zaman vazgeçmiyordum seni sevmekten... artık sevgi ötesi bir durumdu varlığımda ki varlığın...Biliyor musun; benim amacım yanlızlığı değil seni denemekti...Nekadar dayanabilecektin bensizliğe!Ki zaten benimleyken bile Ben'siz davranıyordunkırıyordunkızdırıyordun...Hep bendim ya her bi ayrılıkta sorunları ayıklayıp 'Bizi bize' döndüren...Bu sefer sen yap istedimbizim için bikerecik bile olsa uğraştığını görmek istedim!Haklısın galiba çok şey istemişim!...Belki onca günlerin ayların seneninhatıralarınsevmelerin hatırına gelmeni bekledim...Öyle imkansızlaştırdım ki bana ulaşmanı aşkınla ara bul beni istedim!Ama sen yapamazdın dimi daha en başından kabul etmiştin 'ne tembel bi adam' olduğumu...Bensizliğin çokluğu çöktü seninde üzerine...???Bulacak mısın izlerimde beni yoksa hiç aramıycak mısın bile?! Gidişin değil bir umutla dönersin diye beklemek öldürdü beni..Bir hoşcakalı çok gördün... Zor geldihoşcakal demek sana böyle gitmek daha kolaydı çünkü arkada kalanı düşünmeden çekip gitmek yakıştı mı sana?Yakıştı mı gidiyorum demeden gitmek? Yakıştı mı veda etmemek ve çekip gitmek? Yakıştı mı ayrılıkla yüzleşmemek? Gittiğini bile söylememek.. Bir hoşcakalı çok gördün.. Bu kolay olanı idi bunu seçtin... Bencildin gene kendin için en iyi olanı seçtin başkasının duyguları seni yine hiç ilgilendirmedi... Hoşçakal demek zordu cünkü vedasız gittin sanki geri gelecekmiş gibi gittin ayrılıkla yüzleşmeden gittin......gunler gecmek bilmezgeceler gunduzlerden hep daha uzun gelir…yataginda uyuyamazsin o aklina gelir..gozlerini kapadigin an yaslar akar..actigin zaman yine…ayriligin ertesi gunu en kotu zamandir…kalkarsin yerinden gozlerin nasil da olmustur ve deli gibi aglamissindir radyo hala acik…sonra telefonuna gider elin…hatirlarsin ayni hizla cekersin elini…yaslar yine bosalir gozlerinden….onsuzsun… artik ona ait ilk gunu hic gecmek bilmez…gozun bi yandan hep telefondahep hep…ama hicbirsey yok…kafani dagitmak icin cikarsin disari belki hatirlamam diye iyi gibisindir…sonra bir sarki calar..allah kahretsin nerden cikti simdi bu sarki…goz yaslari….odana gelirsin…aci cekmek hosuna gidermiscesine acarsin sarkimizi dinlersin teker teker dusunursu onunla oldugun zamanları…iste gunler boyle gecip gider…birkac ay olmustur..sabahları aglamiyosun artik…sadece geceleri resimlerle yetinirsin…sonra bikac hafta daha…geceleri hala agliyosun radyo hala caliyo…ama mesajlari silicek gucu buldun kendinde..resimleri de…bikac hafta daha…aglamiyosun artik.radyoyu da kapadin..iyisin galiba…gözlerin doluyo sadece o kadar…?